Midas

Unleash potential
Contact us!

MIdas

Toen ik opgroeide was ik gefascineerd door de verhalen uit de Griekse Mythologie. Ik kon maar heen genoeg krijgen van de verhalen over het ontstaan van de wereld en de levens van goden, helden en mythologische wezens.

Een van de mooiste verhalen vond ik die van Koning Midas. Deze koning hield ontzettend veel van goud en bij houden van bedoel ik ook echt houden van. Op een dag redde hij een dronken Sater Silenus en bracht hem terug naar Dionysus. Als dank mocht hij een wens doen. Als een groot liefhebber van goud wenste hij dat alles wat hij aan zou raken verandert in goud en zo geschiedde. In het begin was hij de meest gelukkige koning die ooit heeft geleefd. Zijn kleren, zijn kasteel en rijtuig; alles veranderde in het materiaal waar hij zo dol op was. Het kon niet op dat was: totdat hij ging eten.

Ik heb nog een andere fascinatie: dat zijn polymeren (ook welk plastics genoemd maar het onderscheid wil ik even buiten beschouwing laten). Toen ik chemische technologie ging studeren is deze fascinatie, mede dankzij een aantal inspirerende docenten versterkt.
Ik kan niet genoeg benadrukken hoe dol ik ben op dit materiaal. Het is goed verkrijgbaar, kan in iedere vorm gemaakt worden die je maar wilt en is meestal betaalbaar. Ik ben dol op kleding van plastic (polyester en nylon), ik houd van plastic meubels en waardeer de isolerende eigenschappen van plastic isolatiematerialen die mijn huis warm houden en de verwarmingsrekening laag. Verder hebben plastics mijn leven regelmatig gered; denk daarbij aan dokters die handschoenen dragen en ik vele voedselvergiftigingen heb ontlopen doordat voedsel hygiënisch verpakt is.

Waar ik niet zo dol op ben is de manier waarop we met plastics omgaan nadat ze hun nut bewezen hebben. Maar al te vaak worden ze zomaar weggegooid; soms belanden ze zelfs in de natuur en eindigen ze in zee. Ik voel me net Koning Midas. Het probleem is zelfs zo ernstig geworden dat plastics terecht komen in de voedselketen.

Vandaag is de campagne “Mei PlasticVrij” gestart. Het lijkt erop dat velen geen plastic meer in hun leven willen zien. Ik niet.

Ik wil voorstellen dat we de echte waarde van plastics en kunststoffen beginnen te ervaren en dat we eens echt gaan zien wat voor welvaart ze ons brengen.

Wat nu als we net zo met plastics omgaan als met goud? Ik denk dat dit bewustzijn ons gaat helpen om veel van de problemen die we met dit geweldige materiaal ervaren direct oplossen. Eens?